What a load of hot air. You must be French to be able to conjure up so many words and little observations whilst still producing no meaningful output.
Perhaps you’re unwittingly exemplifying the ‘fall of civilizations’ in the manner of your exposition; impressive edifice but lacking structural integrity?
In this otherwise very interesting and remarkable text, one can see the three most serious mistakes made by Western European thinkers such as de Benoist, Spengler, Sorel, and of course Gibbon and Voltaire.
Especially regarding the third point, almost all representatives of the so-called Conservative Revolution of the Eurogenic (incorrectly also called Western) World and Civilization engage in it with a characteristic inclination.
a. Preference for Classical Greek Antiquity over the Hellenistic Era.
b. Disparagement of Byzantium as a supposedly decadent era. And
c. Total rejection of Christianity as supposedly being the cause of the decline of Late Antiquity.
. Concerning the so-called Classical Years of Greek Antiquity, the overestimation that this period enjoys in our time is the result of projecting Modernity onto Antiquity. "The era (country, city, civilization, etc.) that gave birth to Democracy"...
When in reality it is an era during which, yes, many of those cultural characteristics that later came to define Greco-Roman and European Civilization began, but these were rather the result of a previous period and not of the Classical one. On the contrary, Classical Greek Antiquity was responsible for the moral decline of the Peloponnesian War, the, analogous to WWI, Great Greek Civil War.
In contrast, the Hellenistic, Alexandrian Years, the period that could also be called the Macedonian era, was a time characterized by an attempt to once again place Hellenism (and by extension, the future Europe) on its pedestal. A Struggle not only for Empire but also for a "Nietzschean" Revaluation of All Values, even for the Birth of New Gods! Saviour Gods! (And so it came to be...) In contrast to the Classical Years where Democracy killed Philosophers because they introduced New Daemons (Gods) ...
. The disparagement of the so-called "Byzantium". Of New or Eastern Rome. Consequently of Romanìa and by extension Romiosyne (Eastern Romanity). Typical Western European shortsighted and shallow thinking. If Byzantium was truly so decadent, then how did it last a thousand years longer than the Western part of the Empire?
The fact that Voltaire, especially him, and Gibbon showed such biased animosity against Byzantium should be enough for a thinker of the caliber of a de Benoist, an advocate of Empire and of a Europe that is unified but beyond the Nation-State, as a Civilizational State, as an Empire, to be skeptical towards them and not to assent to them.
Was it Byzantium that was responsible for the changes of the "interregnum" between Late Antiquity and the Middle Ages, or was it Byzantium that embraced them, adapting, in order to transcend them, just as Nietzsche embraced Nihilism for the exact same reason?
. The total rejection of Christianity and the false manichaean dichotomy of Christianity vs Paganism. The attribution of all responsibility for the decline of Late Antiquity to Christianity. Was it Christianity that was responsible for this decline, or was it Christianity that tried – and succeeded up to a fairly advanced point in time – to halt it?
Did Julian fail because he ultimately could not organize ancient religiosity (and not religion), so-called Paganism, in accordance with the standards of the Christian Church, as he intended? If Julian had ultimately succeeded, would the civilizational outcome of his effort have differed significantly from what we today call Byzantium and which the devotees and admirers of Julian – and there is no reproach here – love to hate?
As if Christianity were not the last great creation of "Pagan" Hellas / Rome / Europe! As if Paganism by itself is uniform and neutral and is not divided into Olympian and Kronian/ Saturnian "Paganism". Into Gods and Titans. As if the Titanomachy is not the "Ragnarok", the "Armageddon", of Hellenic-Roman "Paganism".
If it is Kronian/ Saturnian Paganism, then how does it differ from the worship of the God of the Sabbath? Of Black Magic, Usury, Moloch, infanticidal human sacrifices, cannibalism and all other titanic practices?
If it is Olympian Paganism, then Who else is Dionysus if not Zeus Christ?
It is evident that what lies deep at the root of this misunderstanding is the misinterpretation between a Cyclical or Linear Worldview. But this is yet another false manichaean dichotomy, like Creation or Evolution. Neither the one nor the other. Neither a god creator of the World nor an evolutionary theory that supposedly contradicts Creation. Emanation! The World emanates from God. God does not create the World ex nihilo.
In this case, of Emanation, the dividing line shifts from Paganism vs Monotheism to Platonism vs Abrahamism. These become the essential denominators of religions, and any nominalist differences between them lack essential metaphysical meaning, beyond purely Ethno-Cultural Idiosyncracies.
If History is cyclical, then there is no Free Will and everything is permitted and justified. From absolute brutality to absolute willing servitude. "It is not me, it is Fate". If History is linear and eschatological, then it has absolutely no meaning. Especially the Beyond. Who other than our own "All-Good" and "All-Powerful" God could prevail? And if the Beyond has no meaning, then neither does the T/Here! And when the T/Here has no meaning either, then everything is permitted and justified...
Neither the one nor the other, then. Neither an absolute deterministic Cycle, nor a monotonous and monotheistic Abrahamic straight line. The world around is the Circle. History moves on the Horizontal Axis and the Soul on the Vertical, the Axis Mundi, the Tree of Life. Their meeting point we call hic et nunc, T/Here, Dasein. Together they form the Symbol of the Cross. The Cross in the Circle.
Summarizing:
. Modernism and Classical Antiquity: Nation-State and City-State and all against all.
. Hellenistic Era and Byzantium: Struggle for Empire and Salvation, vindication and consolidation of this Struggle.
. Abrahamism, linear path from nothing to nothing. Kronian/ Saturnian Paganism, cyclical futility without Free Will. Vain Eschatology.
. (Neo)Platonism whether as Paganism or as Christian or Islam. Eternal Return of the Soul to the One, the All, the Good, the True. Open History as a result of Free Will of Man and not only. True Metaphysical Struggle.
I am absolutely convinced that if a true Revaluation of all Values does not take place and these modernist complexes are not overcome, Europe as a Civilization will never recover again.
For me, the Western tendency you criticize raises some good points - there is much to be said for Classical Sparta and Republican Rome - but to be fair there are some defenses to be made of the Hellenistic world, and even Dominique Venner notes that it was Eastern Rome/Byzantium that preserved the works of Homer while his works were forgotten in the West. As a counterpoint to the Classical and anti-Hellenistic orientation of Western thinking, the interwar Romanian poet and philosopher Lucian Blaga is a thinker with a Hellenistic orientation worth reading. See the PDF "Lucian Blaga: Selected Philosophical Extracts," which can be found floating around on the internet. I would say there are both good and bad things to be said for the Hellenistic world, and Blaga is good for showing why.
Σε αυτό το κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρον και αξιόλογο κείμενο βλέπει κανείς τα τρία πιο σοβαρά λάθη που κάνουν δυτικοευρωπαίοι στοχαστές όπως Ντε Μπενουά, ο Σπένγκλερ, ο Σορέλ και φυσικά ο Γκίμπον και ο Βολταίρος.
Ειδικά στο τρίτο επιδίδονται με χαρακτηριστική έφεση σχεδόν όλοι οι εκπρόσωποι της λεγόμενης και Συντηρητικής Επανάστασης του Ευρωγενούς ( που λανθασμένα ονομάζεται και Δυτικός) Κόσμου και Πολιτισμού.
α. Προτίμηση της Κλασικής Ελληνικής Αρχαιότητας από την Ελληνιστική Εποχή.
β. Υποτίμηση του Βυζαντίου ως μιας δήθεν παρακμιακής εποχής. Και
γ. Συνολική απόρριψη του Χριστιανισμού ως δήθεν υπαιτίου της παρακμής της Ύστερης Αρχαιότητας.
. Όσων αφορά τα λεγόμενα Κλασικά Χρόνια της Ελληνικής Αρχαιότητας η υπερεκτίμηση που αυτή η περίοδος χαίρει στην εποχή μας είναι αποτέλεσμα της προβολής της Νεωτερικότητας πάνω στην Αρχαιότητα. "Η εποχή (χώρα, πόλη, πολιτισμός κτλ ) που γέννησε την Δημοκρατία"...
Όταν στην πραγματικότητα πρόκειται για μια εποχή κατά την διάρκεια της οποίας ναι μεν ξεκίνησαν πολλά από εκείνα τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά που μετέπειτα χαρακτήρισαν τον Ελληνο-Ρωμαϊκό και Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, αλλά αυτά ήταν μάλλον το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης περιόδου και όχι της Κλασικής. Αντίθετα η Κλασική Ελληνική Αρχαιότητα ήταν υπεύθυνη για την ηθική παρακμή του Πελοποννησιακού Πολέμου, του, κάτ' αναλογία με τον Α'ΠΠ, Μεγάλου Ελληνικού Εμφυλίου.
Αντίθετα τα Ελληνιστικά, Αλεξανδρινά Χρόνια, η περίοδος που θα μπορούσε να ονομαστεί και Μακεδονική, ήταν μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μια προσπάθεια να ξανά στηθεί ο Ελληνισμός ( και κατ' επέκταση η μελλοντική Ευρώπη) στο βάθρο του. Ένας Αγώνας όχι μόνο για Αυτοκρατορία αλλά και για "νιτσεϊκή" Επαναξιολόγηση Όλων των Αξιών, ακόμα και για την Γέννηση Νέων Θεών! Θεών Σωτήρων! (Όπερ και εγένετο...) Σε αντίθεση με τα Κλασικά Χρόνια όπου η Δημοκρατία σκότωνε τους Φιλοσόφους επειδή εισήγαγαν Καινά Δαιμόνια...
. Η απαξίωση του λεγόμενου "Βυζαντίου". Της Νέας ή Ανατολικής Ρώμης. Συνεπώς της Ρωμανίας και κατ'επέκταση της Ρωμηοσύνης. Τυπική δυτικοευρωπαϊκή κοντόφθαλμη και ρηχή σκέψη. Αν το Βυζάντιο ήταν όντως τόσο παρακμιακό τότε πώς άντεξε χίλια χρόνια περισσότερο από το δυτικό κομμάτι της Αυτοκρατορίας;
Το γεγονός ότι οι Βολταίρος, ειδικά αυτός, και Γκίμπον έδειξαν τέτοια μεροληπτική εμπάθεια εναντίον του Βυζαντίου θα έπρεπε να είναι αρκετό για έναν στοχαστή του διαμετρήματος ενός Ντε Μπενουά, ενός θιασώτη της Αυτοκρατορίας και μιας Ευρώπης ενιαίας μεν αλλά πέραν του Εθνοκράτος, ως Πολιτισμικό Κράτος, ως Αυτοκρατορία, να κρατήσει μικρό καλάθι απέναντι τους και όχι να τους καταφάσκει.
Ήταν το Βυζάντιο που ευθύνονταν για τις αλλαγές της "μεσοβασιλείας" μεταξύ Ύστερης Αρχαιότητας και Μεσαίωνα ή ήταν το Βυζάντιο που τις αγκάλιασε, προσαρμοζόμενο, προκειμένου να τις υπερβεί, όπως ο Νίτσε αγκάλιασε τον Μηδενισμό για τον ίδιο ακριβώς λόγο;
. Η συνολική απόρριψη του Χριστιανισμού και το ψεύτικο μανιχαϊστικό δίπολο Χριστιανισμός vs Παγανισμός. Η επίρριψη όλων των ευθυνών για την παρακμή της Ύστερης Αρχαιότητας στον Χριστιανισμό. Ήταν ο Χριστιανισμός που ευθύνονταν για αυτήν την παρακμή ή μήπως ήταν ο Χριστιανισμός που προσπάθησε - και τα κατάφερε ως ένα αρκετά προχωρημένο χρονικό σημείο - να την ανακώψει;
Μήπως ο Ιουλιανός απέτυχε γιατί δεν μπόρεσε τελικά να οργανώσει την Αρχαία θρησκευτικότητα (και όχι θρησκεία), τον λεγόμενο Παγανισμό, στα πρότυπα της Χριστιανικής Εκκλησίας, όπως και το ήθελε; Μήπως αν ο Ιουλιανός τα είχε καταφέρει τελικά τότε το πολιτισμικό αποτέλεσμα της προσπάθειας του δεν θα διέφερε και τόσο πολύ από αυτό που σήμερα αποκαλούμε Βυζάντιο και που οι λάτρεις και θαυμαστές του Ιουλιανού - και δεν υπάρχει καμιά μομφή εδώ - λατρεύουν να μισούν;
Λες και δεν ήταν ο Χριστιανισμός το τελευταίο μεγάλο δημιούργημα της "Παγανιστικής" Ελλάδας / Ρώμης/ Ευρώπης! Λες και ο Παγανισμός από μόνος του είναι ενιαίος και ουδέτερος και δεν χωρίζεται σε Ολύμπιο και Κρόνιο "Παγανισμό". Σε Θεούς και Τιτάνες. Λες και δεν είναι η Τιτανομαχία, το "Ράγκναροκ", ο "Αρμαγεδδών", του Ελληνο-Ρωμαϊκού "Παγανισμού".
Αν Κρόνιος Παγανισμός τότε σε τί διαφέρει από την λατρεία του Θεού του Σαββάτου; Της Μαύρης Μαγείας, της Τοκογλυφίας, του Μολώχ, των βρεφοκτονικών ανθρωποθυσιων, του κανιβαλισμού και όλων των λοιπών τιτανικών πρακτικών;
Αν Ολύμπιος Παγανισμός τότε Ποιός Άλλος είναι ο Διόνυσος αν όχι ο Χριστός;
Είναι φανερό ότι εκείνο που βρίσκεται βαθιά στην ρίζα αυτής της παρεξήγησης είναι η παρερμηνεία μεταξύ Κυκλικής ή Ευθύγραμμης Κοσμοαντίληψης. Όμως αυτό είναι άλλο ένα ψεύτικο μανιχαϊστικό δίπολο, όπως το Δημιουργία ή Εξέλιξη. Ούτε τα μεν ούτε τα δε. Ούτε ένας θεός δημιουργός του Κόσμου ούτε μια εξελικτική θεωρία που δήθεν έρχεται σε αντίθεση με την Δημιουργία. Απορροή! Ο Κόσμος απορρέει από τον Θεό. Ο Θεός δεν δημιουργεί τον Κόσμο ex nihilo.
Σε αυτήν την περίπτωση, της Απορροής, η διαχωριστική γραμμή μετατοπίζεται από το Παγανισμός vs Μονοθεϊσμός σε Πλατωνισμός vs Αβρααμισμός. Αυτοί γίνονται οι ουσιαστικοί παρανομαστές των θρησκειών και η όποιες νομιναλιστικές διαφορές μεταξύ τους στερούνται ουσιαστικού μεταφυσικού νοήματος, πέραν των καθαρά Εθνο-Πολιτισμικών Ιδιοπροσωπιών.
Αν η Ιστορία είναι κυκλική τότε δεν υπάρχει Ελεύθερη Βούληση και τα πάντα όλα επιτρέπονται και δικαιολογούνται. Από την απόλυτη κτηνωδία ως την απόλυτη εθελοδουλεία. "Δεν είμαι εγώ είναι η Μοίρα". Αν η Ιστορία είναι ευθύγραμμη και εσχατολογική τότε δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Ειδικά το Επέκεινα. Ποιός άλλος από τον δικό μας "Πανάγαθο" και "Παντοδύναμο" θα μπορούσε να νικήσει; Κι αν δεν έχει νόημα το Επέκεινα τότε δεν έχει νόημα ούτε το Εδωνά! Κι όταν δεν έχει νόημα ούτε το Εδωνά τότε τα πάντα όλα επιτρέπονται και δικαιολογούνται...
Ούτε το ένα λοιπόν ούτε το άλλο λοιπόν. Ούτε απόλυτος ντετερμινιστικός Κύκλος, ούτε μονότονη και μονοθεϊστική αβρααμική ευθεία. Ο Κόσμος γύρω είναι ο Κύκλος. Η Ιστορία κινείται πάνω στον Οριζόντιο Άξονα και η Ψυχή πάνω στον Κάθετο, τον Axis Mundi, το Δένδρο της Ζωής. Το σημείο συνάντησης τους το λέμε hic et nunc, Εδωνά, Dasein. Μαζί σχηματίζουν το Σύμβολο του Σταυρού. Του Σταυρού στον Κύκλο.
Συνοψίζοντας:
. Μοντερνισμός και Κλασσική Αρχαιότητα: Εθνοκράτος και Πόλη-Κράτος και όλοι εναντίον όλων.
. Ελληνιστική Εποχή και Βυζάντιο: Αγώνας για Αυτοκρατορία και Σωτηρία, δικαίωση και παγίωση αυτού του Αγώνα.
. Αβρααμισμός, ευθύγραμμη πορεία από το τίποτα στο τίποτα. Κρόνιος Παγανισμός κυκλική ματαιότητα δίχως Ελεύθερη Βούληση. Μάταιη Εσχατολογία.
. ( Νέο)Πλατωνισμός είτε ως Παγανισμός είτε ως Χριστιανός ή Ισλάμ. Αιώνια Επιστροφή της Ψυχής στο Εν, Το Παν, Το Αγαθό, Το Αληθές. Ανοιχτή Ιστορία ως αποτέλεσμα της Ελεύθερης Βούλησης του Ανθρώπου και όχι μόνο. Πραγματικός Μεταφυσικός Αγών.
Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι αν δεν γίνει μια πραγματική Επαναξιολόγηση όλων των Αξιών και δεν ξεπεραστούν αυτά τα μοντερνιστικά κόμπλεξ, η Ευρώπη ως Πολιτισμός δεν θα ανακάμψει ποτέ ξανά.
What a load of hot air. You must be French to be able to conjure up so many words and little observations whilst still producing no meaningful output.
Perhaps you’re unwittingly exemplifying the ‘fall of civilizations’ in the manner of your exposition; impressive edifice but lacking structural integrity?
In this otherwise very interesting and remarkable text, one can see the three most serious mistakes made by Western European thinkers such as de Benoist, Spengler, Sorel, and of course Gibbon and Voltaire.
Especially regarding the third point, almost all representatives of the so-called Conservative Revolution of the Eurogenic (incorrectly also called Western) World and Civilization engage in it with a characteristic inclination.
a. Preference for Classical Greek Antiquity over the Hellenistic Era.
b. Disparagement of Byzantium as a supposedly decadent era. And
c. Total rejection of Christianity as supposedly being the cause of the decline of Late Antiquity.
. Concerning the so-called Classical Years of Greek Antiquity, the overestimation that this period enjoys in our time is the result of projecting Modernity onto Antiquity. "The era (country, city, civilization, etc.) that gave birth to Democracy"...
When in reality it is an era during which, yes, many of those cultural characteristics that later came to define Greco-Roman and European Civilization began, but these were rather the result of a previous period and not of the Classical one. On the contrary, Classical Greek Antiquity was responsible for the moral decline of the Peloponnesian War, the, analogous to WWI, Great Greek Civil War.
In contrast, the Hellenistic, Alexandrian Years, the period that could also be called the Macedonian era, was a time characterized by an attempt to once again place Hellenism (and by extension, the future Europe) on its pedestal. A Struggle not only for Empire but also for a "Nietzschean" Revaluation of All Values, even for the Birth of New Gods! Saviour Gods! (And so it came to be...) In contrast to the Classical Years where Democracy killed Philosophers because they introduced New Daemons (Gods) ...
. The disparagement of the so-called "Byzantium". Of New or Eastern Rome. Consequently of Romanìa and by extension Romiosyne (Eastern Romanity). Typical Western European shortsighted and shallow thinking. If Byzantium was truly so decadent, then how did it last a thousand years longer than the Western part of the Empire?
The fact that Voltaire, especially him, and Gibbon showed such biased animosity against Byzantium should be enough for a thinker of the caliber of a de Benoist, an advocate of Empire and of a Europe that is unified but beyond the Nation-State, as a Civilizational State, as an Empire, to be skeptical towards them and not to assent to them.
Was it Byzantium that was responsible for the changes of the "interregnum" between Late Antiquity and the Middle Ages, or was it Byzantium that embraced them, adapting, in order to transcend them, just as Nietzsche embraced Nihilism for the exact same reason?
. The total rejection of Christianity and the false manichaean dichotomy of Christianity vs Paganism. The attribution of all responsibility for the decline of Late Antiquity to Christianity. Was it Christianity that was responsible for this decline, or was it Christianity that tried – and succeeded up to a fairly advanced point in time – to halt it?
Did Julian fail because he ultimately could not organize ancient religiosity (and not religion), so-called Paganism, in accordance with the standards of the Christian Church, as he intended? If Julian had ultimately succeeded, would the civilizational outcome of his effort have differed significantly from what we today call Byzantium and which the devotees and admirers of Julian – and there is no reproach here – love to hate?
As if Christianity were not the last great creation of "Pagan" Hellas / Rome / Europe! As if Paganism by itself is uniform and neutral and is not divided into Olympian and Kronian/ Saturnian "Paganism". Into Gods and Titans. As if the Titanomachy is not the "Ragnarok", the "Armageddon", of Hellenic-Roman "Paganism".
If it is Kronian/ Saturnian Paganism, then how does it differ from the worship of the God of the Sabbath? Of Black Magic, Usury, Moloch, infanticidal human sacrifices, cannibalism and all other titanic practices?
If it is Olympian Paganism, then Who else is Dionysus if not Zeus Christ?
It is evident that what lies deep at the root of this misunderstanding is the misinterpretation between a Cyclical or Linear Worldview. But this is yet another false manichaean dichotomy, like Creation or Evolution. Neither the one nor the other. Neither a god creator of the World nor an evolutionary theory that supposedly contradicts Creation. Emanation! The World emanates from God. God does not create the World ex nihilo.
In this case, of Emanation, the dividing line shifts from Paganism vs Monotheism to Platonism vs Abrahamism. These become the essential denominators of religions, and any nominalist differences between them lack essential metaphysical meaning, beyond purely Ethno-Cultural Idiosyncracies.
If History is cyclical, then there is no Free Will and everything is permitted and justified. From absolute brutality to absolute willing servitude. "It is not me, it is Fate". If History is linear and eschatological, then it has absolutely no meaning. Especially the Beyond. Who other than our own "All-Good" and "All-Powerful" God could prevail? And if the Beyond has no meaning, then neither does the T/Here! And when the T/Here has no meaning either, then everything is permitted and justified...
Neither the one nor the other, then. Neither an absolute deterministic Cycle, nor a monotonous and monotheistic Abrahamic straight line. The world around is the Circle. History moves on the Horizontal Axis and the Soul on the Vertical, the Axis Mundi, the Tree of Life. Their meeting point we call hic et nunc, T/Here, Dasein. Together they form the Symbol of the Cross. The Cross in the Circle.
Summarizing:
. Modernism and Classical Antiquity: Nation-State and City-State and all against all.
. Hellenistic Era and Byzantium: Struggle for Empire and Salvation, vindication and consolidation of this Struggle.
. Abrahamism, linear path from nothing to nothing. Kronian/ Saturnian Paganism, cyclical futility without Free Will. Vain Eschatology.
. (Neo)Platonism whether as Paganism or as Christian or Islam. Eternal Return of the Soul to the One, the All, the Good, the True. Open History as a result of Free Will of Man and not only. True Metaphysical Struggle.
I am absolutely convinced that if a true Revaluation of all Values does not take place and these modernist complexes are not overcome, Europe as a Civilization will never recover again.
Regas Askraios
For me, the Western tendency you criticize raises some good points - there is much to be said for Classical Sparta and Republican Rome - but to be fair there are some defenses to be made of the Hellenistic world, and even Dominique Venner notes that it was Eastern Rome/Byzantium that preserved the works of Homer while his works were forgotten in the West. As a counterpoint to the Classical and anti-Hellenistic orientation of Western thinking, the interwar Romanian poet and philosopher Lucian Blaga is a thinker with a Hellenistic orientation worth reading. See the PDF "Lucian Blaga: Selected Philosophical Extracts," which can be found floating around on the internet. I would say there are both good and bad things to be said for the Hellenistic world, and Blaga is good for showing why.
Σε αυτό το κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρον και αξιόλογο κείμενο βλέπει κανείς τα τρία πιο σοβαρά λάθη που κάνουν δυτικοευρωπαίοι στοχαστές όπως Ντε Μπενουά, ο Σπένγκλερ, ο Σορέλ και φυσικά ο Γκίμπον και ο Βολταίρος.
Ειδικά στο τρίτο επιδίδονται με χαρακτηριστική έφεση σχεδόν όλοι οι εκπρόσωποι της λεγόμενης και Συντηρητικής Επανάστασης του Ευρωγενούς ( που λανθασμένα ονομάζεται και Δυτικός) Κόσμου και Πολιτισμού.
α. Προτίμηση της Κλασικής Ελληνικής Αρχαιότητας από την Ελληνιστική Εποχή.
β. Υποτίμηση του Βυζαντίου ως μιας δήθεν παρακμιακής εποχής. Και
γ. Συνολική απόρριψη του Χριστιανισμού ως δήθεν υπαιτίου της παρακμής της Ύστερης Αρχαιότητας.
. Όσων αφορά τα λεγόμενα Κλασικά Χρόνια της Ελληνικής Αρχαιότητας η υπερεκτίμηση που αυτή η περίοδος χαίρει στην εποχή μας είναι αποτέλεσμα της προβολής της Νεωτερικότητας πάνω στην Αρχαιότητα. "Η εποχή (χώρα, πόλη, πολιτισμός κτλ ) που γέννησε την Δημοκρατία"...
Όταν στην πραγματικότητα πρόκειται για μια εποχή κατά την διάρκεια της οποίας ναι μεν ξεκίνησαν πολλά από εκείνα τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά που μετέπειτα χαρακτήρισαν τον Ελληνο-Ρωμαϊκό και Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, αλλά αυτά ήταν μάλλον το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης περιόδου και όχι της Κλασικής. Αντίθετα η Κλασική Ελληνική Αρχαιότητα ήταν υπεύθυνη για την ηθική παρακμή του Πελοποννησιακού Πολέμου, του, κάτ' αναλογία με τον Α'ΠΠ, Μεγάλου Ελληνικού Εμφυλίου.
Αντίθετα τα Ελληνιστικά, Αλεξανδρινά Χρόνια, η περίοδος που θα μπορούσε να ονομαστεί και Μακεδονική, ήταν μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μια προσπάθεια να ξανά στηθεί ο Ελληνισμός ( και κατ' επέκταση η μελλοντική Ευρώπη) στο βάθρο του. Ένας Αγώνας όχι μόνο για Αυτοκρατορία αλλά και για "νιτσεϊκή" Επαναξιολόγηση Όλων των Αξιών, ακόμα και για την Γέννηση Νέων Θεών! Θεών Σωτήρων! (Όπερ και εγένετο...) Σε αντίθεση με τα Κλασικά Χρόνια όπου η Δημοκρατία σκότωνε τους Φιλοσόφους επειδή εισήγαγαν Καινά Δαιμόνια...
. Η απαξίωση του λεγόμενου "Βυζαντίου". Της Νέας ή Ανατολικής Ρώμης. Συνεπώς της Ρωμανίας και κατ'επέκταση της Ρωμηοσύνης. Τυπική δυτικοευρωπαϊκή κοντόφθαλμη και ρηχή σκέψη. Αν το Βυζάντιο ήταν όντως τόσο παρακμιακό τότε πώς άντεξε χίλια χρόνια περισσότερο από το δυτικό κομμάτι της Αυτοκρατορίας;
Το γεγονός ότι οι Βολταίρος, ειδικά αυτός, και Γκίμπον έδειξαν τέτοια μεροληπτική εμπάθεια εναντίον του Βυζαντίου θα έπρεπε να είναι αρκετό για έναν στοχαστή του διαμετρήματος ενός Ντε Μπενουά, ενός θιασώτη της Αυτοκρατορίας και μιας Ευρώπης ενιαίας μεν αλλά πέραν του Εθνοκράτος, ως Πολιτισμικό Κράτος, ως Αυτοκρατορία, να κρατήσει μικρό καλάθι απέναντι τους και όχι να τους καταφάσκει.
Ήταν το Βυζάντιο που ευθύνονταν για τις αλλαγές της "μεσοβασιλείας" μεταξύ Ύστερης Αρχαιότητας και Μεσαίωνα ή ήταν το Βυζάντιο που τις αγκάλιασε, προσαρμοζόμενο, προκειμένου να τις υπερβεί, όπως ο Νίτσε αγκάλιασε τον Μηδενισμό για τον ίδιο ακριβώς λόγο;
. Η συνολική απόρριψη του Χριστιανισμού και το ψεύτικο μανιχαϊστικό δίπολο Χριστιανισμός vs Παγανισμός. Η επίρριψη όλων των ευθυνών για την παρακμή της Ύστερης Αρχαιότητας στον Χριστιανισμό. Ήταν ο Χριστιανισμός που ευθύνονταν για αυτήν την παρακμή ή μήπως ήταν ο Χριστιανισμός που προσπάθησε - και τα κατάφερε ως ένα αρκετά προχωρημένο χρονικό σημείο - να την ανακώψει;
Μήπως ο Ιουλιανός απέτυχε γιατί δεν μπόρεσε τελικά να οργανώσει την Αρχαία θρησκευτικότητα (και όχι θρησκεία), τον λεγόμενο Παγανισμό, στα πρότυπα της Χριστιανικής Εκκλησίας, όπως και το ήθελε; Μήπως αν ο Ιουλιανός τα είχε καταφέρει τελικά τότε το πολιτισμικό αποτέλεσμα της προσπάθειας του δεν θα διέφερε και τόσο πολύ από αυτό που σήμερα αποκαλούμε Βυζάντιο και που οι λάτρεις και θαυμαστές του Ιουλιανού - και δεν υπάρχει καμιά μομφή εδώ - λατρεύουν να μισούν;
Λες και δεν ήταν ο Χριστιανισμός το τελευταίο μεγάλο δημιούργημα της "Παγανιστικής" Ελλάδας / Ρώμης/ Ευρώπης! Λες και ο Παγανισμός από μόνος του είναι ενιαίος και ουδέτερος και δεν χωρίζεται σε Ολύμπιο και Κρόνιο "Παγανισμό". Σε Θεούς και Τιτάνες. Λες και δεν είναι η Τιτανομαχία, το "Ράγκναροκ", ο "Αρμαγεδδών", του Ελληνο-Ρωμαϊκού "Παγανισμού".
Αν Κρόνιος Παγανισμός τότε σε τί διαφέρει από την λατρεία του Θεού του Σαββάτου; Της Μαύρης Μαγείας, της Τοκογλυφίας, του Μολώχ, των βρεφοκτονικών ανθρωποθυσιων, του κανιβαλισμού και όλων των λοιπών τιτανικών πρακτικών;
Αν Ολύμπιος Παγανισμός τότε Ποιός Άλλος είναι ο Διόνυσος αν όχι ο Χριστός;
Είναι φανερό ότι εκείνο που βρίσκεται βαθιά στην ρίζα αυτής της παρεξήγησης είναι η παρερμηνεία μεταξύ Κυκλικής ή Ευθύγραμμης Κοσμοαντίληψης. Όμως αυτό είναι άλλο ένα ψεύτικο μανιχαϊστικό δίπολο, όπως το Δημιουργία ή Εξέλιξη. Ούτε τα μεν ούτε τα δε. Ούτε ένας θεός δημιουργός του Κόσμου ούτε μια εξελικτική θεωρία που δήθεν έρχεται σε αντίθεση με την Δημιουργία. Απορροή! Ο Κόσμος απορρέει από τον Θεό. Ο Θεός δεν δημιουργεί τον Κόσμο ex nihilo.
Σε αυτήν την περίπτωση, της Απορροής, η διαχωριστική γραμμή μετατοπίζεται από το Παγανισμός vs Μονοθεϊσμός σε Πλατωνισμός vs Αβρααμισμός. Αυτοί γίνονται οι ουσιαστικοί παρανομαστές των θρησκειών και η όποιες νομιναλιστικές διαφορές μεταξύ τους στερούνται ουσιαστικού μεταφυσικού νοήματος, πέραν των καθαρά Εθνο-Πολιτισμικών Ιδιοπροσωπιών.
Αν η Ιστορία είναι κυκλική τότε δεν υπάρχει Ελεύθερη Βούληση και τα πάντα όλα επιτρέπονται και δικαιολογούνται. Από την απόλυτη κτηνωδία ως την απόλυτη εθελοδουλεία. "Δεν είμαι εγώ είναι η Μοίρα". Αν η Ιστορία είναι ευθύγραμμη και εσχατολογική τότε δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Ειδικά το Επέκεινα. Ποιός άλλος από τον δικό μας "Πανάγαθο" και "Παντοδύναμο" θα μπορούσε να νικήσει; Κι αν δεν έχει νόημα το Επέκεινα τότε δεν έχει νόημα ούτε το Εδωνά! Κι όταν δεν έχει νόημα ούτε το Εδωνά τότε τα πάντα όλα επιτρέπονται και δικαιολογούνται...
Ούτε το ένα λοιπόν ούτε το άλλο λοιπόν. Ούτε απόλυτος ντετερμινιστικός Κύκλος, ούτε μονότονη και μονοθεϊστική αβρααμική ευθεία. Ο Κόσμος γύρω είναι ο Κύκλος. Η Ιστορία κινείται πάνω στον Οριζόντιο Άξονα και η Ψυχή πάνω στον Κάθετο, τον Axis Mundi, το Δένδρο της Ζωής. Το σημείο συνάντησης τους το λέμε hic et nunc, Εδωνά, Dasein. Μαζί σχηματίζουν το Σύμβολο του Σταυρού. Του Σταυρού στον Κύκλο.
Συνοψίζοντας:
. Μοντερνισμός και Κλασσική Αρχαιότητα: Εθνοκράτος και Πόλη-Κράτος και όλοι εναντίον όλων.
. Ελληνιστική Εποχή και Βυζάντιο: Αγώνας για Αυτοκρατορία και Σωτηρία, δικαίωση και παγίωση αυτού του Αγώνα.
. Αβρααμισμός, ευθύγραμμη πορεία από το τίποτα στο τίποτα. Κρόνιος Παγανισμός κυκλική ματαιότητα δίχως Ελεύθερη Βούληση. Μάταιη Εσχατολογία.
. ( Νέο)Πλατωνισμός είτε ως Παγανισμός είτε ως Χριστιανός ή Ισλάμ. Αιώνια Επιστροφή της Ψυχής στο Εν, Το Παν, Το Αγαθό, Το Αληθές. Ανοιχτή Ιστορία ως αποτέλεσμα της Ελεύθερης Βούλησης του Ανθρώπου και όχι μόνο. Πραγματικός Μεταφυσικός Αγών.
Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι αν δεν γίνει μια πραγματική Επαναξιολόγηση όλων των Αξιών και δεν ξεπεραστούν αυτά τα μοντερνιστικά κόμπλεξ, η Ευρώπη ως Πολιτισμός δεν θα ανακάμψει ποτέ ξανά.
Ρήγας Ασκραίος